Prezydent Mongolii w Chinach

Wybranie przez mongolskiego prezydenta Nambaryna Enkhbayara Chin jako celu swojej pierwszej podróży zagranicznej (27.11.-3.12 i to w tydzień po wizycie prezydenta G.W.Busha w Mongolii Agencja Xinhua pośrednio skomentowała starym chińskim przysłowiem: „bliski sąsiad jest dużo bardziej przydatny, niż daleki krewny”. W czasie rozmów w Pekinie obie strony zapewniły się o wadze, jaką przywiązują do wzajemnych relacji. Prezydent Mongolii potwierdził zaś, że stosunki z Chinami pozostają „pierwszorzędnym priorytetem” jego kraju (Xinhua, 29.11). N. Enkhbayar spotkał się w Pekinie z przewodniczącym ChRL Hu Jintao, premierem Wen Jiabao i szefem centralnego organu doradczego państwa Jia Qinglinem. Prezydent Hu Jintao odwiedził Mongolię w czasie swojej pierwszej podróży zagranicznej w 2003 roku – oba kraje ustanowiły wtedy „dobrosąsiedzkie, oparte na wzajemnym zaufaniu stosunki partnerskie”.

W czasie obecnego spotkania chiński prezydent złożył 4-punktową propozycję ich dalszego zacieśniania: poprzez utrzymanie aktywnych kontaktów politycznych na wysokim szczeblu, rozwijanie współpracy gospodarczo-handlowej, rozszerzanie wymiany kulturalnej i edukacyjnej oraz konsultacje w sprawach międzynarodowych. Ze strony chińskiej padły konkretne propozycje: w kwestiach gospodarczych Chiny interesuje przede wszystkim udział w eksploatacji surowców i w budowie infrastruktury w Mongolii, we współpracy kulturalnej obie strony zapowiedziały plany utworzenia ośrodków kultury w Pekinie i Ułan Bator. W dziedzinie międzynarodowej Chiny wyraziły poparcie dla „aktywnego udziału” Mongolii w procesach integracyjnych Azji Wschodniej – w tym uzyskanie członkostwa w APEC i ASEM („Renmin Ribao”, 29.11). W wydanym 29 listopada w Pekinie wspólnym oświadczeniu Chiny i Mongolia zapewniły się także wzajemnie, że nie będą wchodzić w żadne sojusze i porozumienia wymierzone w lub szkodzące interesom drugiej strony. Do oświadczenia wpisano ponadto wspólne poparcie dla „ważnej roli ONZ w zapewnianiu pokoju na świecie w XXI wieku”. Ogłoszono również listę 10 porozumień podpisanych w obecności prezydentów: dotyczą one kwestii kontroli granic, współpracy gospodarczo-technologicznej, wybudowania przez Chińczyków w Ułan Bator hali sportowej, ochrony praw własności intelektualnej, współpracy w energetyce i górnictwie węgla kamiennego, transportu kolejowego, współpracy pomiędzy sieciami przesyłowymi energii obu krajów oraz protokół wykonawczy do umowy o wymianie edukacyjnej i porozumienie o dostarczeniu przez Chiny Mongolii preferencyjnego kredytu eksportowego w wysokości 300 mln USD („Renmin Ribao”, 30.11.). Chińscy obserwatorzy dostrzegają próby Mongolii prowadzenia „dyplomacji równych odległości” wobec jej największych sąsiadów, jak i bliskie związki z USA. Nie wywołuje to jednak tutaj większych obaw o pozycję Chin w polityce zewnętrznej Ułan Bator. Ich zdaniem więzy Mongolii i USA są zbyt wąskie (ograniczone do międzynarodowej współpracy z terroryzmem), a dominującą pozycja Chin w gospodarce Mongolii zbyt silna (od końca lat 90-tych Chiny są największym partnerem handlowym i inwestorem w Mongolii), aby mogła nastąpić jakaś znacząca zmiana zewnętrznych priorytetów Ułan Bator (Xinhua, 29 XI, „Huaxia Shibao”, 29 XI).

Tags: , , , , , , , ,

Related posts

About the Author

Leave a Reply

You can use these XHTML tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <blockquote cite=""> <code> <em> <strong>