Prasa, gazeta, dziennik

Polityka, 19.11.2005., Wstrząsajšcy konkubenci, Barbara Pietkiewicz

Dziecko płacze. On jest nerwowy i tego nie wytrzymuje. Podchodzi do niemowlaka, chwyta go, podnosi i wstrząsa. Wstrząsanie jest na porządku dziennym w rodzinach, z którymi ma do czynienia Jolanta Zmarzlik z Fundacji Dzieci Niczyje.

Wytrząsacz wraca do meczu. Ono nadal płacze i tego już za wiele. Bije gołą ręką, nie zwraca uwagi na siłę urazów. Wstrzasacza walił tak jego ojciec, ojca – dziadek, prawdopodobnie dziadka – pradziadek. I nikomu to na złe dotychczas nie wyszło.
Wstrząsacz wraca. Chwyta co pod ręką – sznur, kabel, kij. Ileż to roboty, żeby złamać małemu żebro albo uszkodzić czaszkę. Znów mecz. Mały płacze. I trzeba w końcu zadzwonić na pogotowie, trudno, bo dziwnie zaczšł charczeć. Spadł z wersalki – mówi wytrząsacz lekarzom.

Related posts

• Żywcem spalili gołębie (0)
• Życie nie do pary (0)
• Zwycięstwo Evo Moralesa w wyborach prezydenckich w Boliwii (0)
• Zwiększenie duńskiego kontyngentu wojskowego w Afryce (0)
• Zobaczyć morze – Rejs niewidomych jachtem „Zawisza Czarny” (0)